Tekst skupia się również na krytyce działań rządu i mediów, które, w ocenie Staleya, nie podają opinii publicznej pełnej prawdy na temat niektórych wydarzeń, aby nie wzbudzać niepokoju w społeczeństwie i nie narażać się na szkodzenie samym sobie. Inspirację dla niego stanowiła seria książek , koncentrująca się m.in. na zjawiskach paranormalnych i zagadnieniach związanych z UFO. Podobną opinię wyrażał Cantrell w rozmowie z „Guitar School”: „Layne napisał tekst i sądzę, że próbował on w nim powiedzieć, że ludzie są bardzo podobni do zwierząt, które żyją w małych klatkach, i że mamy ograniczone pole widzenia tylko do tego gówna, które podają w gazetach, i o którym jest głośno”.
Mordechai Kleidermacher z czasopisma „” uznał, że tematyka koncentruje się na bezsilności. Według Gillian G. Gaar z magazynu „” „Staley powiązał los cielęcia z ludzką rzeczywistością życia w metaforycznym pudełku, z oczami ślepymi na prawdę”, z kolei Daina Darzin z „Rolling Stone” znaczenie tekstu interpretowała jako „depresyjną opowieść o prawach zwierząt”.