Gołębiak długosterny, gołębiak karoliński, gołąb karoliński (Zenaida macroura) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae), zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony.
Morfologia Wygląd Wierzch ciała brązowy pokryty ciemnymi plamkami. Głowa, przód szyi oraz spód ciała różowopłowe. Ogon długi, klinowaty, sterówki są biało zakończone. Głowa mała, z niebieską obrączką oczną oraz ciemną plamką na pokrywach usznych. Szyja smukła, purpurowy połysk na jej bokach (ledwo widoczny u samicy). Nogi czerwone.
Rozmiary Długość ciała: 28–33 cm, samiec większy. Rozpiętość skrzydeł: 37–45 cm.
Masa ciała Waży od 85 do 170 g.
Zasięg występowania Pospolity w Ameryce Północnej – od południowej Kanady po Panamę. W latach 60. XX wieku introdukowany na Hawajach.
Ekologia i zachowanie Środowisko Zamieszkuje miasta, farmy, pobliże dróg, zarośla i zadrzewienia na otwartych terenach.
Zachowanie Kiedy zrywa się do lotu, słychać świst skrzydeł.
Pożywienie Nasiona, owady, drobne bezkręgowce.
Rozmnażanie Gniazdo z dwoma jajami, pisklęta wykluwają się po 14 dniach. Młode pozostają pod opieką obu rodziców.