W 1944 stan pułku nadal malał. W styczniu wielu żołnierzy zgłosiło się do lotnictwa, w lutym i marcu odnotowano kilka przypadków dezercji żołnierzy pochodzenia żydowskiego, a 4 marca rozformowano l i 2 szwadron. W dniu 23 maja 1944 r. przekazano do 1 Dywizji Pancernej 180 żołnierzy i po kolejnej reorganizacji w pułku pozostało dowództwo pułku, skadrowany 3 szwadron pancerny i czołówka naprawcza. Do 22 maja przekazano wszystkie pozostałe czołgi Crusader do składnic sprzętu. Na dzień 3 lipca stan 3 Pułku Pancernego wynosił; 20 oficerów i 100 szeregowych + 1 oficer i 48 szeregowych w czołówce naprawczej. Z dniem 7 lipca została odkomenderowana do Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej i Technicznej czołówka naprawcza 7 szeregowych od lotnictwa i dalsze uzupełnienia do 1 DPanc. W dniu 12 lipca kadrę pułku w sile 9 oficerów i 23 szeregowych przeniesiono do Bridge of Allan w Szkocji. Żołnierze 3 pułku sprawowali opiekę nad rannymi żołnierzami 1 Dywizji Pancernej w tym celu 30 września 1944 roku zorganizowano Komitet opieki nad rannymi żołnierzami. Wspierano też okoliczną ludność w rolnych pracach polowych. We wrześniu do 3 Pułku Pancernego zaczęli przybywać pierwsi żołnierze z uzupełnień wywodzący się z Polaków byłych jeńców i dezerterów z armii niemieckiej. Kierowani oni byli na szkolenie do CWBPanc.