Z biegiem lat szkoła rozbudowywała się; jeszcze za życia Henryka IV zbudowano ogromny kościół, w którym spoczęły serca pary królewskiej - Henryka IV i jego małżonki Marii.
Około roku 1650 szkoła stała się wręcz międzynarodowym ośrodkiem nauczania, jako że „Amerykanie, Hindusi, Tatarzy, Rosjanie, a nawet Chińczycy tam bywali”, jak pisał w roku 1803 historyk Marchant de Burbure. Ponad 1500 uczniów przebywało w La Fleche, studiując pod okiem 120 jezuitów. Przygotowywano ich tu do różnych życiowych funkcji: w Kościele (Kardynał Talleyrand), w zarządzaniu państwem (Séguier, Voisin itd), lub w armii (marszałek Guébriant).
Szkoła kadetów W 1764, a więc w dwa lata po likwidacji zakonu jezuitów, szkoła została przekształcona przez Ludwika XV i Choiseula w instytucję o charakterze ściśle militarnym, przeznaczoną do przygotowywania młodych kadetów do wstąpienia do École Militaire, pod nazwą „École de Cadets ou École Militaire préparatoire à l’École Militaire du Champ de Mars”. Stało się tak na skutek klęsk, jakie Francja poniosła w wojnie siedmioletniej. Szkoła przeznaczona była dla 250 studentów szlacheckiego pochodzenia, jak również dla synów oficerów rannych lub poległych w boju oraz synów kawalerów orderu św. Ludwika.