między innymi wóz konny oraz pług. Jego pomysłowość zyskała takie uznanie wśród bogów, że postanowili go uwiecznić w postaci nawiązującej do pierwszej z tych nowinek technicznych. Cztery najjaśniejsze gwiazdy konstelacji tworzą charakterystyczną figurę podobną do latawca. Kolejna interpretacja nawiązuje do postaci Myrtilosa, syna Hermesa i zarazem woźnicy króla Ojnomaosa. Myrtilos kochał się bez wzajemności w królewskiej córce Hippodamecji. Został zabity przez jej wybranka Pelopsa za próbę gwałtu na niej. Hermes umieścił swego syna między gwiazdami właśnie jako Woźnicę. Według kolejnej konstelacja przedstawia Faetona, syna greckiego boga Słońca Heliosa. Helios wyjeżdżał codziennie swym ognistym powozem na niebo, aby dostarczyć światło Ziemi. Nad ciągnącymi rydwan, dzikimi rumakami nikt oprócz niego nie był w stanie zapanować. Nie potrafił tego nawet Featon, który mimo próśb i przestróg ojca wybrał się na przejażdżkę. Rumaki poniosły i ognisty powóz zwalił się z nieba pozostawiając za sobą blado świecącą smugę – Drogę Mleczną (jak widać – co do pochodzenia Drogi Mlecznej także nie było zgody wśród starożytnych).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gwiazdozbiór Woźnicy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.