Synteza Wöhlera – reakcja chemiczna polegająca na konwersji amoniaku do mocznika. Odkrycie tej reakcji w 1828 roku stanowiło przełom, który współcześnie jest uważany za początek nowożytnej chemii organicznej.
Historia odkrycia Reakcja ta została przypadkiem odkryta w 1828 roku przez Friedricha Wöhlera w ramach próby otrzymania soli amonowej kwasu cyjanowego (tj. izocyjanianu amonu, ). Współcześnie wiadomo, że w trakcie reakcji Wöhlera oczekiwany przez niego izocyjanian amonu powstaje, jest on jednak nietrwały i ulega spontanicznemu przekształceniu w mocznik. W swojej oryginalnej publikacji Wöhler opisał otrzymywanie mocznika z kilku zestawów substratów: kwas cyjanowy i woda amoniakalna, sól srebrowa kwasu cyjanowego i roztwór chlorku amonu, sól ołowiowa kwasu cyjanowego i woda amoniakalna oraz mieszanina soli rtęciowej i amonowej kwasu cyjanowego.
Przebieg i warianty reakcji Stosunkowo najprościej reakcje tę jest zademonstrować na przykładzie roztworu izocyjanianu potasu i chlorku amonu. Wodne roztwory obu związków należy zmieszać, ogrzać przez chwilę, a następnie schłodzić.