Józef Hofmann pobierał u niego konsultacje.

Był naturalizowanym Niemcem. Z powodu poparcia Cesarstwa Niemieckiego podczas I wojny światowej jego kariera pianistyczna w Wielkiej Brytanii uległa załamaniu. Z czasem poświęcił się, m.in. z powodów zdrowotnych, głównie pracy kompozytorskiej.

Działalność kompozytorska thumb|Autograf d’Alberta z 8-taktowym cytatem ze wstępu do opery Der Rubin (Coswig, 8 marca 1894) Utwory instrumentalne d’Alberta nawiązują do twórczości Liszta i Brahmsa. Napisał m.in. kadencję do IV koncertu fortepianowego G-dur Beethovena.

W 1886 w Wiedniu wykonano jego Symfonię F-dur pod dyrekcją Hansa von Bülowa. W 1904 w Stanach Zjednoczonych prawykonał swój koncert fortepianowy E-dur w towarzystwie Bostońskiej Orkiestry Symfonicznej. Twórczość d’Albert, poza nielicznymi operami, popadła w zapomnienie.

Jego twórczość operowa łączy cechy dramatów muzyczny Richarda Wagnera i włoskiego weryzmu. Jako dyrygent brał udział w wykonaniach swoich oper. Dwie z nich, Der Rubin oraz Ghismonda, skomponował do własnego libretta (według dramatów, odpowiednio, Friedricha Hebbla i Karla Immermanna). 1 kwietnia 1924 dyrygował setnym wystawieniem swojej opery Tiefland (premiera w Pradze w 1903).