Współpracownikami pisma było wielu wybitnych publicystów, nie tylko związanych z prawicą, należeli do nich m.in. Artur Maria Swinarski, Bohdan Winiarski, prawnik i polityk Zygmunt Wasilewski, prawnik Bohdan Wasiutyński, dramaturg, poeta i muzyk Karol H. Rostworowski. Do tego dochodzili liczni korespondenci w kraju i za granicą. Korespondentem, który pracował w Berlinie był Jerzy Drobnik (do 1934), z Paryża natomiast pisała Irena Briares. Stałym korespondentem w Warszawie był Hieronim Wierzyński, w Wilnie Piotr Kownacki, ze Lwowa informował pismo Władysław Świrski, a z Gdańska Edward Piszcz.
W latach 30. nadal wychodziły dwa wydania, poranne czterostronicowe i wieczorne szesnastostronicowe. Poranne zawierało tylko informacje bieżące, natomiast wieczorne rozpoczynało się artykułem wstępnym i zawierało komentarze polityczne. „Kurier” posiadał najliczniejszą w Poznaniu klientele ogłoszeniową. W wydaniu niedzielnym liczącym 32 strony, aż 1/3 objętości przeznaczona był na reklamy, ogłoszenia i nekrologi.
Zakończenie działalności Kurier Poznański ukazywał się jeszcze po 5 września 1939 roku, kiedy to władze administracyjne i wojskowe opuściły miasto. Dziennik zaprzestano wydawać 10 września 1939 roku, po wkroczeniu do Poznania wojsk niemieckich.