każda sylaba w wyrazie trój·kąt.
Sylaby lekkie (słabe) i ciężkie (mocne) Sylaba lekka (słaba) to taka, która ma prosty ośrodek (a więc nie jest to dyftong ani samogłoska długa) i albo nie ma wygłosu, albo ma tylko jedną spółgłoskę w wygłosie.
Przykład: ma w wyrazie ma·te·ma·ty·ka, rat w wyrazie a·pa·rat
Sylaby ciężkie (mocne) to wszystkie inne sylaby.
Przykład: port w wyrazie trans·port
W języku polskim dyftong zazwyczaj reprezentowany jest przez sekwencję liter au lub eu, a jego pojawienie wiąże się z tym, że u nie jest w nich sylabiczne, np. w au·tor głoskę u wymawiamy jak ł (IPA:).
Przykłady auto → au-to nauka → na-u-ka wanna → wan-na zassać → zas-sać radosny → ra-dos-ny zwierzę → zwie-rzę sarna → sar-na chłopców → chłop-ców
Sylaby w różnych językach Różne języki różnią się dopuszczalną strukturą sylab. Na przykład w języku japońskim występują tylko sylaby otwarte oraz sylaby zakończone na n (w pewnych kontekstach bardziej przypominające m), które jednak może być traktowane jako samogłoska nosowa i jest wypowiadane z pełną długością sylaby krótkiej, czyli np.