Z dziejów przekazu religijnego w judaizmie. W 2008 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.
W latach 1995–2011 był prezesem Polskiego Towarzystwa Studiów Żydowskich. Należał do Stowarzyszenia Biblistów Polskich. Był członkiem Komisji Historii i Kultury Żydów Polskiej Akademii Umiejętności. Do 2011 był redaktorem naczelnym półrocznika „Studia Judaica”. Należał do Towarzystwa Studiów Interdyscyplinarnych „Fides et Ratio” we Wrocławiu i Polskiego Centrum Syndonologicznego w Krakowie (filia Międzynarodowego Centrum w Turynie). Był stypendystą uniwersytetów w Jerozolimie, Tübingen, Heidelbergu oraz Fundacji z Brzezia Lanckorońskich. Swoje zainteresowania i badania naukowe koncentrował na historii judaizmu, historii relacji chrześcijańsko-żydowskich, literaturze biblijnej i apokryficznej, początkach chrześcijaństwa, gnozie starożytnej, dialogu międzyreligijnym, w szczególności w aspekcie Ziemi Świętej żydów, chrześcijan i muzułmanów, kulturze książki żydowskiej, syndonologii oraz turyzmie religijnym (Bliski Wschód). Za swoją działalność naukową był wielokrotnie nagradzany przez rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego.