W latach 60. Głuchołazy funkcjonowały jako wczasowisko i uzdrowisko. Podkreślano jego malownicze położenie, możliwości interesujących wycieczek oraz suchy, podgórski klimat, sprzyjający leczeniu chorób płuc. Działał ośrodek wczasowy „Polonia”, dysponujący 215 miejscami w 5 budynkach i prowadzący 28-dniowe wczasy przeciwgruźlicze. W mieście funkcjonowały 4 restauracje, 3 kawiarnie, bar mleczny, 6 zakładów fryzjerskich i 2 apteki. Wśród placówek kulturalnych wymieniano kino, salę koncertową w domu kultury i muszlę koncertową. Miejscowe kąpielisko było uznawane za jedno z najpiękniejszych w Polsce.
W 1978 roku na ówczesnej ul. gen. Świerczewskiego odsłonięto ufundowany przez Izbę Rzemieślniczą głaz z tablicami upamiętniającymi jego postać.
Projekt Orderu Uśmiechu stworzyła w 1967 dziewięciolatka z Głuchołaz – Ewa Chrobak, obecnie Kawaler Orderu Uśmiechu i Sekretarz Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.
III Rzeczpospolita 6 lipca 1997 rozpoczęła się powódź tysiąclecia. Głuchołazy były wówczas drugim (po Prudniku) polskim miastem, które zostało zalane.