Dobra opinia o polskich geologach pozwoliła na zarejestrowanie Geopolu w Centrum Zasobów Naturalnych, Energii i Transportu ONZ jako wykonawcy prac geologiczno-poszukiwawczych, wiertniczych itp. na zlecenie agend ONZ. Jednym z największych osiągnięć było wygranie przetargu w Nigerii na badania aerogeofizyczne, które w połączeniu z analizą zdjęć satelitarnych pozwoliły na wstępne rozpoznanie budowy geologicznej blisko połowy tego kraju. Następnie podobne prace prowadzono na zlecenie ONZ w Czadzie. Za przygotowanie i wdrożenie tych prac W. Śliżewski otrzymał nagrodę Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. W 1976 otrzymał stopień Generalnego Dyrektora Górniczego.
W latach 1977–1983 zajmował stanowisko radcy (zastępcy kierownika) w Wydziale Geologii Sekretariatu RWPG w Moskwie. Zajmował się stosowaniem metod geofizycznych w badaniach geologicznych i w górnictwie, klasyfikacją i oceną złóż surowców mineralnych oraz współpracą z organizacjami międzynarodowymi w zakresie geologii.