Istotność statystyczna i minimalna liczność próby Obliczana jest też istotność statystyczna dla każdego z pierwiastków. Zwykle najpierw obliczana jest istotność wszystkich pierwiastków łącznie, następnie istotność po usunięciu pierwszego pierwiastka, pierwszego i drugiego pierwiastka itd. Kiedy test pokaże nieistotność statystyczną pierwiastków począwszy od -tego, wynikiem analizy są pierwiastki od 1 do -szego.
Procedura ta była często krytykowana (np. Harris, 1976). Wyniki badań metodą Monte Carlo Mendozy, Markosa i Gontera (1978) wykazały jednak, że procedura wykrywa silne korelacje kanoniczne (R>0,7) nawet dla prób o liczności rzędu n=50. Dla wykrycia słabszych korelacji kanonicznych, rzędu 0,3 wymagane są większe próby (n>200).
Większych liczności wymaga interpretacja kanonicznych ładunków czynnikowych. Barcikowski i Stevens (1975) zalecają, aby obserwacji było 40 do 60 razy więcej niż zmiennych.
Oczywiście liczności te są orientacyjne i zależą od rozkładów w konkretnym zbiorze danych. Mogą drastycznie się zwiększyć w przypadku istnienia elementów odstających w danych, jak w przypadku wszystkich metod opartych na współczynniku korelacji.