Pracownikowi będzie przyświecała idea efektywnej pracy, w innym wypadku może zostać zwolniony; Wyżej opłacany pracownik jest lepiej odżywiony i zdrowszy, co prowadzi do wyższej efektywności; Wyższe płace przyciągają lepszych pracowników; Wyższe płace ograniczają kosztowną dla zatrudniającego realokację pracowników; Pojawia się bezrobocie (tu: kara za nieefektywność w pracy) z racji płacy ustanowionej wyżej niż płaca czyszcząca rynek; Bezrobotni byliby skłonni pracować za stawkę nawet niższą niż w punkcie równowagi, lecz nie są dla pracodawców dostatecznie wiarygodni (tu: bezrobotni ukarani za nieefektywność w pracy).
Praktyczne zastosowania teorii Stiglitza O ile pod względem matematycznej poprawności teorii Stiglitza nie można nic zarzucić, to zastosowanie jej praktycznych wniosków w polityce gospodarczej było przedmiotem wielu debat i dyskusji. Sam Stiglitz stara się wraz z rozwijającymi się w czasie dyskursami adaptować do nich swoje teorie, początkowo usystematyzowane w „Whither Socialism?”.