Pełne kwalifikacje aktorskie uzyskał w 1947. Występował w wielu teatrach, m.in. Teatrze Nowym (od 1949), Teatrze Nowej Warszawy (od 1950), Ludowym Teatrze Muzycznym (1951/1952), Teatrze Syrena (1952–1954), Teatrze Komedii Muzycznej (1954–1955), Operetce Warszawskiej (1955–1956), Teatrze Polskim (1962–1966), Teatrze Klasycznym (1966–1972), Teatrze Studio (1972–1973) i Teatrze Ludowego (1973–1978). Pracował jako aktor, asystent reżysera, kierownik plastyczny, choreograf taneczny, instruktor szermierki i instruktor walk. W 1960 był konsultantem w kwestiach szermierki i jazdy konnej przy produkcji filmu Krzyżacy. Na początku lat 80. grał epizodyczną rolę w spektaklu Antoniego Słonimskiego Rodzina (reż. Edward Dziewoński) w Teatrze Kwadrat. W 1983 nakładem Instytutu Wydawniczego Pax ukazała się książka autobiograficzna Lindnera pt. „Ale serce boli. Wspomnienia starego kadeta”.
Jego żoną była Anna Bursche-Lindnerowa, w końcu lat 40. i w latach 50. mistrzyni Polski w jeździe figurowej na lodzie.
Zmarł nagle 18 marca 1982 na stacji benzynowej. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (kwatera E-1-13) śp. STANISŁAW SŁAWOMIR LINDNER.