Kastuś Jezawitau ( (lub Kanstancin Barysawicz Jezawitau, biał. Канстанці́н Бары́савіч Езаві́таў, ; ur. 17 listopada 1893 w Dźwińsku, zm. 23 maja 1946 w Mińsku) – białoruski wojskowy (generał major), wydawca, publicysta, pisarz, poeta, działacz oświatowy i narodowo-społeczny.
Młodość W 1913 r. wstąpił do Białoruskiej Socjalistycznej Hramady. W 1916 r. ukończył Instytut Pedagogiczny w Witebsku, a następnie Pawłowską Akademię Wojskową w Piotrogrodzie. Brał udział w I wojnie światowej na froncie północnym. Prowadził niepodległościową działalność wśród żołnierzy pochodzenia białoruskiego. Pod koniec 1917 r. został komendantem Mińska. Objął funkcję zastępcy przewodniczącego Centralnej Białoruskiej Rady Wojskowej.
Działalność w Białoruskiej Republice Ludowej W grudniu uczestniczył w obradach I Zjazdu Wszechbiałoruskiego w Mińsku. W związku z działalnością w Centralnej Białoruskiej Radzie Wojskowej został w styczniu 1918 r. aresztowany przez bolszewików, ale już 18 lutego tego roku udało mu się uciec. Pod koniec marca tego roku wszedł w skład Rady Białoruskiej Republiki Ludowej jako sekretarz ds. wojskowych (minister obrony). Działał na rzecz utworzenia białoruskiej armii. Po wycofaniu się wojsk bolszewickich z obszaru Białorusi ponownie został komendantem Mińska i tamtejszych oddziałów białoruskich.