Mord stanowił pierwszy przypadek wyegzekwowania „ludowej sprawiedliwości”, następnie ofiarami bojówkarzy licznie padali kolejni przedstawiciele klas wyższych i funkcjonariusze państwa.
Sendero Luminoso początkowo grupował od 200 do 300 partyzantów. Skrzydło wojskowe partii przyjęło nazwę Ludowa Armia PartyzanckaWojna: wybrane zagadnienia s. 41..
W 1981 roku rebelianci zaatakowali policyjne posterunki w miejscowościach Totos, Quinca i San José de Secce. Do końca 1981 roku liczba ataków zorganizowanych przez senderystów przekroczyła tysiąc. W sierpniu 1982 roku zdołali zdobyć posterunek w Viecahuaman. Na miejscu zabili sześciu policjantów ze specjalnego oddziału do walki z guerillą. Partyzanci nie otrzymali wsparcia z zagranicy. Broń, amunicja i materiały wybuchowe były przejmowane z rąk służb bezpieczeństwa. Ludowa Armia Partyzancka atakowała także obozy górnicze i grabiła place budowlane, skąd partyzanci kradli dynamit – ulubioną bronią powstańców była maraka, czyli laska dynamitu wystrzeliwana z procy. Kampanii militarnej towarzyszyły akty terroryzmu.