Król Ferdynand) na wschodzie Ponta da Aguada - zatoka położona na wschodzie Quebra Cabeças - na południowo południowym zachodzie Monte Pesqueiro - na zachodnim północnym zachodzie Ponta da Incenso - najdalej na północ wysunięty punkt wyspy Ponta Jalunga - na północnym wschodzie Ponta Mórea - na wschodnim południowym wschodzie Cova do Mer - na południowym wschodzie Ponta da Vaca
Historia Brava została odkryta w 1462 przez Portugalczyków, a pierwsze siedziby powstały w 1573. W 1680 mieszkańcy sąsiedniej wielkiej wyspy Fogo uciekli na Brava po erupcji wulkanu, gdy lawa zaczęła wypływać i niszczyć. W XVII i XVIII wieku piraci atakowali zatoki na wyspie. Napady miały miejsce też w XIX wieku, gdy powszechne stały się połowy wielorybów, przez statki z Europy i Ameryki Północnej. Emigracja rozpoczęła się, gdy statki wielorybnicze zabierały ludzi z Brava do północno-wschodniej części Ameryki Północnej, szczególnie na wschodnie wybrzeże USA. Większość imigrantów z Brava osiedliło się w Bostonie, Providence i New Bedford. Najbardziej znaną osobą Brava jest muzyk Eugénio Tavares, który tworzył tradycyjne morna (poematy) z tekstem w języku kreolskim Wysp Zielonego Przylądka.