William Kerr KT (ur. 4 października 1763, zm. 27 kwietnia 1824 w Londynie) – brytyjski arystokrata, syn Williama Kerra, 5. markiza Lothian, i Elizabeth Fortescue, córki Chichestera Fortescue.
W latach 1794–1796 był Wielkim Mistrzem Wielkiej Loży Szkocji. Po śmierci ojca w 1815 r. odziedziczył tytuł 6. markiza Lothian i zasiadł w Izbie Lordów. W 1820 r. został kawalerem Orderu Ostu. W 1821 r. został kreowany baronem Ker w parostwie Zjednoczonego Królestwa. Dzięki małżeństwu z Harriet Hobart powiększył dobra rodziny Kerr o Blickling Hall oraz ziemskie posiadłości w hrabstwie Norfolk. Wybudował również Walteroo Monument niedaleko Jedburgh w Szkocji.
14 kwietnia 1793 r. w Londynie poślubił lady Harriet Hobart (7 kwietnia 1762 – 14 lipca 1805), córkę Johna Hobarta, 2. hrabiego Buckinghamshire, i Mary Drury, córki generała-porucznika Thomasa Druryego. William i Harriet mieli razem trzech synów i jedną córkę: John William Robert Kerr (1 lutego 1794 – 14 listopada 1841), 7. markiz Lothian Schomberg Robert Kerr (15 sierpnia 1795 – 12 sierpnia 1825) Isabella Emily Caroline Kerr (1797 – 19 grudnia 1858) Henry Francis Charles Kerr (17 sierpnia 1800 – 7 marca 1882), ożenił się z Louisą Hope, miał dzieci