Aleksandra Duńska, właśc. Alexandra Caroline Marie Charlotte Louise Julia Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg zwana Alix (ur. 1 grudnia 1844 w Kopenhadze, zm. 20 listopada 1925 w Sandringham House) – księżniczka Danii, królowa Wielkiej Brytanii, żona Edwarda VII.
Życiorys thumb|left|Aleksandra i jej siostra, Maria thumb|Aleksandra na portrecie Franza Winterhaltera, 1864 Była córką króla Danii Chrystiana IX i Luizy z Hesji-Kassel; królami byli jej bracia – Fryderyk VIII w Danii, Jerzy I w Grecji, zaś siostra Dagmara jako Maria Fiodorowna została carycą Rosji i małżonką cara Aleksandra III. Aleksandra była uznawana za najpiękniejszą spośród trzech córek króla Danii. Podobnie jak jej matka, cierpiała na otosklerozę – chorobę uszu powodującą pogarszające się z wiekiem niedosłyszenie.
Chociaż Aleksandra pochodziła z królewskiej rodziny, prowadziła stosunkowo normalne życie i nie wychowywała się w wielkim bogactwie. Czasami ich dom odwiedzał Hans Christian Andersen, opowiadał dzieciom bajki przed snem. Przyszła królowa Anglii dzieliła pokój ze swoją siostrą, Marią. Była nauczana przez angielskiego kapelana, zachowała pobożność przez całe życie.