Ponieważ nie chciała, aby teściowa była obecna przy ich narodzinach, celowo wprowadzała w błąd królową co do prawdopodobnej daty urodzin. Podczas narodzin jej trzeciego dziecka w 1867 istniało ryzyko śmierci Aleksandry, poród pozostawił ją na stałe osłabioną.
Po śmierci królowej Wiktorii (22 stycznia 1901) Edward odziedziczył tron Anglii (oraz tytuł cesarza Indii). 9 sierpnia 1902 para królewska została uroczyście koronowana w opactwie Westminster. Gdy w 1910 zmarł mąż Aleksandry, szczerze go opłakiwała, mimo że ją zdradzał, a przed śmiercią Edwarda sprowadziła nawet jego kochankę.
Jako królowa-małżonka, a następnie królowa-matka (po śmierci Edwarda w maju 1910) była jedną z popularniejszych postaci brytyjskiej rodziny królewskiej. Działała w wielu organizacjach charytatywnych. W okresie wojny burskiej stworzyła Korpus Pielęgniarski Królowej Aleksandry, którym w późniejszym okresie tradycyjnie dowodziły członkinie rodziny królewskiej. Była m.in. damą Orderu Podwiązki.