thumb|upright|Król Piotr I z m.in. Orderem św. Łazarza Order Świętego Księcia Łazarza (, ) lub Order Księcia Łazarza (serb.-chorw. ) – najwyższy order Królestwa Serbii i Królestwa Jugosławii, przysługujący tylko królowi i następcy tronu (prijestolonasljednikowi).
Historia Order został ustanowiony 28 czerwca 1889 przez drugiego króla Serbii z dynastii Obrenowiciów Aleksandra I na pamiątkę bitwy na Kosowym Polu w jej pięćsetną rocznicę i poświęcony świętemu księciu Łazarzowi Hrebeljanoviciowi, który postradał życie w tej bitwie. Order istniał tylko w dwóch egzemplarzach i był noszony przez króla, który go nakładał w dzień koronacji, oraz (od 1903) następcę tronu, który otrzymywał go w dzień swych 18. urodzin.
Po obaleniu monarchii Obrenowiciów w 1903 order został przejęty przez nową dynastię Karadziordziewiciów i był do 1945 jednym z insygniów władzy królewskiej w Serbii i Jugosławii, a następnie do 2010 był prywatnym orderem domowym Karadziordziewiciów.
Nie należy go mylić z zakonem rycerskim o tej samej nazwie, ani włoskim Orderem Świętych Maurycego i Łazarza.