Jan Bujak (ur. 3 lutego 1931 w Zakopanem, zm. 23 września 1991) – polski etnograf.
Życiorys Był synem znanego działacza Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.
Studiował w Katedrze Etnografii Słowian Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po ukończeniu studiów w 1956 zaczął pracować w Muzeum im. Władysława Orkana w Rabce. Kierując muzeum, gromadził w nim eksponaty z terenu Gorców, Podhala, Spisza i Orawy. Prowadził też badania etnograficzne; organizował konkursy, m.in. przeglądy palm wielkanocnych, podłaźników, pająków, gwiazd kolędniczych, turoniów.
W 1962 rozpoczął studia doktoranckie na Uniwersytecie Jagiellońskim, a później został pracownikiem Katedry Etnografii Słowian UJ. Prowadził w tym zakresie badania naukowe na terenie Podhala, Spisza i Orawy. W 1991 habilitował się na UJ na podstawie pracy Zabawki w Europie.
Był członkiem Rady Naukowej Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem, Muzeum Podhalańskiego w Nowym Targu, skansenu w Zubrzycy, Muzeum Regionalnego w Suchej Beskidzkiej oraz Komisji Muzealnej Oddziału PTTK w Nowym Sączu i Nowym Targu. Należał do Podhalańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Nowym Targu. Był członkiem założycielem Towarzystwa Przyjaciół Orawy. Był członkiem redakcji Rocznika Podhalańskiego.