Jerzy Karadziordziewić, Đorđe Karađorđević (ur. 8 września 1887 w Cetynii, zm. 17 października 1972 w Belgradzie) – książę serbski, następca tronu Serbii w latach 1903–1909.
Życiorys Był jednym z pięciorga dzieci i najstarszym synem króla Serbii Piotra I i królewny Zorki Czarnogórskiej. Do śmierci swej matki (1890) wychowywał się na dworze dziadka, Mikołaja I w czarnogórskiej Cetynii, potem przebywał w Rosji, gdzie uczęszczał do szkoły kadetów w Sankt Petersburgu. Po objęciu tronu Serbii przez ojca Piotra Karadziordziewicza został proklamowany następcą tronu.
Dziordzie cierpiał na silne zaburzenia psychiczne (w napadzie szału skopał na śmierć jednego ze służących) i po sześciu latach jako następca tronu zrzekł się praw do tronu (15 marca 1909) na rzecz młodszego brata Aleksandra, ale pozostawiono mu tytuł książęcy i apanaże. Brał udział jako oficer armii serbskiej w wojnach bałkańskich i w I wojnie światowej. W roku 1925 brat Aleksander, wówczas już król SHS, nakazał go zamknąć w szpitalu dla umysłowo chorych. Po zabójstwie brata w Marsylii w roku 1934 ks.