Bułgarska Partia Komunistyczna (, BPK) – bułgarska partia polityczna, która sprawowała dyktatorską władzę w Ludowej Republice Bułgarii (1946–1990). BPK została założona w 1919 na bazie lewicowego odłamu Bułgarskiej Robotniczej Partii Socjaldemokratycznej, który tworzyli tzw. wąscy socjaliści (bułg. тесни социалисти). Od marca tego samego roku partia należała do Międzynarodówki Komunistycznej pozostając członkiem organizacji do czasu jej rozwiązania. Pod względem ideowym stopniowo przyjmowała nacjonalistyczny charakter. Najważniejszą rolę w zarządzaniu BPK pełniło Biuro Polityczne (wybierane przez Komitet Centralny partii podczas plenum) i Sekretariat.
3 kwietnia 1990, podczas nadzwyczajnego kongresu (zjazdu) członków partii, BPK przekształciła się w Bułgarską Partię Socjalistyczną (BPS), która pozostawała w parlamencie do .
Po 1990 nazwę Bułgarska Partia Komunistyczna przyjęło kilka innych partii i ugrupowań, które w ten sposób starały się nawiązać do tradycji komunistycznej w Bułgarii.