W tym samym czasie zaczynają topnieć szeregi Samozwańca, głównie z powodu przybycia do Rosji samego Zygmunta III Wazy, który przestaje interesować się sprawą Samozwańca i sam zamierza zdobyć koronę carską. Kandydatura króla polskiego nie jest jednak popierana przez bojarów, którzy uważają Zygmunta za fanatycznego katolika. Będąc jednak w potrzasku składają propozycje królowi polskiemu, aby na cara koronowano jego syna Władysława, pod warunkiem przyjęcia przez królewicza prawosławia. Zygmunt odmawia i przy pomocy wojska zamierza nakłonić bojarów do poparcia jego kandydatury. Sprawę ułatwia nagła śmierć Samozwańca.
Do Państwa Moskiewskiego przybywa coraz więcej oddziałów wojska polskiego, a wraz z nimi tacy wodzowie jak Chodkiewicz, Jan Sapieha czy Stanisław Żółkiewski. Polacy wzmocnieni militarnie podchodzą Rosjan niemal pod samą Moskwę. Podczas wielu potyczek rozegrana zostaje krwawa bitwa pod Kłuszynem, którą zwyciężają siły polskie. Z kolei na ogromnych stepach i polach Rosji grasują lisowczycy paląc i niszcząc miasta, wsie i miasteczka, zdobywając sławę nieuchwytnych i bezlitosnych zabijaków.