Chińczycy w Kanadzie (ang. Chinese Canadian, fr. Sino-Canadiens) są najliczniejszą „zauważalną” grupą etniczną w Kanadzie stanowiąca około 3,5% populacji kanadyjskiej w 2001 r. Podczas kanadyjskiego spisu powszechnego swe chińskie pochodzenie zadeklarowało 1 094 700 osób, dalsze 100 000 osób przyznaje się do częściowego pochodzenia z Chin.
Pierwsi imigranci Pierwsze dane na temat Chińczyków na terenach należących obecnie do Kanady pochodzą z 1788 r. Brytyjski kapitan James Meares zatrudnił grupę 70 prostych rzemieślników z Makau i osiedlił ich w Nootka Sound, na wyspie Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej, będącej europejską placówką o wzrastającym znaczeniu na wybrzeżu Pacyfiku. Jednakże nie ocalały żadne dokumenty czy informacje odnoszące się do tych wczesnych imigrantów do Kanady lub ich potomków.
XIX wiek Następna, bardziej istotna fala chińskich imigrantów do Brytyjskiej Ameryki Północnej, zaczęła się w 1858 r. Większość z tych Chińczyków była „gośćmi” w tym znaczeniu, że większość z nich planowała wrócić do ojczyzny po przepracowaniu kilku lat w Brytyjskiej Ameryce Północnej. Wielu przybyło do Kolumbii Brytyjskiej jako zwykli robotnicy i większość była opłacana jedynie voucherami, zatem byli zależni od firm, które ich importowały.