W latach 1910–1912 odbywał służbę wojskową w armii rosyjskiej, następnie zaś pracował jako nauczyciel na Kaukazie i Wołyniu (1912-1914). Po wybuchu wojny ponownie zmobilizowany, walczył w stopniu oficera. Od 1918 do 1920 pracował jako nauczyciel w Równem.
Po 1920 zatrudnił się w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki Łotewskiej. Był m.in. kierownikiem Biura Prasowego MSZJan Cynarski, Łotwa współczesna, str. 132.. W 1927 został przedstawicielem dyplomatycznym Łotwy przy Lidze Narodów. W latach 1932–1935 był posłem w Moskwie, a od 1935 reprezentował kraj w Waszyngtonie jako minister pełnomocny.
21 lipca 1940 wystosował notę do rządu USA informującą o bezprawności wyborów do tzw. Sejmu Ludowego na Łotwie i ewentualnego przyłączenia kraju do ZSRR, na co Sumner Welles oświadczył, że USA nadal uznają Łotwę de facto i de iure. Pozostał w USA, gdzie działał na rzecz międzynarodowego uznania niepodległości Łotwy. Wydał prace: „Latvia in the making” (1928), „Latvia in the present world crisis. Facts and figures” (1942), „Latvian – Russian Relations. Documents” (1944), „Baltic essays” (1945), „Latvia as an independent state” (1947), „History of Latvia” (1951;