Vilhelms Munters (ur. 25 lipca 1898 w Rydze, zm. 10 stycznia 1967 tamże) [dostęp 2012-04-06] – łotewski polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych Łotwy (1936–1940).
Życiorys thumb|180px|Od lewej siedzą: Munters, Ribbentropi Selter – podpisanie układu o nieagresji między III Rzeszą a Łotwą i Estonią, 1939 Urodził się w rodzinie Niemców bałtyckich pochodzących z Estonii. W 1915 ukończył ryską szkołę handlową, następnie rozpoczął studia chemiczne na Ryskim Uniwersytecie Technicznym (ukończył po powrocie na Łotwę w 1925).
W 1917 został wcielony do armii rosyjskiej. Podczas rewolucji październikowej walczył w Petersburgu z bolszewikami, w następstwie czego został na krótko uwięziony. Po uwolnieniu już w szeregach narodowych wojsk estońskich (1919–1920) i łotewskich (1920) uczestniczył w walkach niepodległościowych.
Od 1920 pracował w ministerstwie spraw zagranicznych. Reprezentował Łotwę w Lidze Narodów. W 1936 stanął na czele resortu, którym kierował do lipca 1940. Brał udział w negocjacjach dotyczących paktu nieagresji między Niemcami i Łotwą (podpisanego 7 czerwca 1939) oraz tzw. porozumień o wzajemnej pomocy ze Związkiem Sowieckim (październik 1939).