Józef Wojciech Męciński (ur. w 1743 w Siemichowie, zm. w 1813 w Krakowie) – franciszkański zakonnik i kaznodzieja.
Życiorys Urodził się w Siemichowie (pow. szczerzycki), jako syn Jacka, dzierżawcy ziemskiego, i Reginy z Kozubowskich. Uczył się w szkołach jezuickich, początkowo w Przemyślu, a następnie w Krakowie. W roku 1765 wstąpił do zakonu franciszkańskiego (Wieliczka), przybierając imię Józef (imię chrzestne: Wojciech), a w 1766 przyjął święcenia kapłańskie (Kraków). Działał i przebywał w licznych klasztorach w ówczesnej Polsce (Kraków, Wieliczka, Stobnica, Pilica, Lublin) oraz na Górnym Śląsku (Góra Św. Anny), głównie jako kaznodzieja. W latach 1774-1775 był kaznodzieją klasztoru na Górze Św. Anny, w tymże klasztorze został gwardianem w roku 1800 i funkcję tę piastował do 1801 roku. Ponadto piastował także w tych klasztorach na przemian urzędy: gwardiana, definitora, wikariusza prowincji małopolskiej i komisarza generalnego konwentów wielkopolskich. Pod koniec życia został kapelanem i kaznodzieją więzień krakowskich. Zmarł w roku 1813 (według "Encyklopedii kościelnej": w 1815), w Krakowie.