Zawody, zwłaszcza w stepie i Gobi, są okazją do spotkań rodów i znajomych, którzy w pozostałej części roku koczują w znacznym oddaleniu od siebie. W trakcie święta mają oni wszyscy okazję pohandlować, poflirtować, pośpiewać wspólnie, zjeść i napić się uroczyście. Z rodziną, przyjaciółmi i znajomymi pije się wówczas dużą ilość kumysu, archii oraz je chuuszuury — tradycyjne mongolskie placki z nadzieniem mięsnym (baraniną lub wołowiną). Temu wszystkiemu towarzyszą liczne gry i zabawy, a zwłaszcza popularna gra w kości szagaj, będąca jednym z obyczajów Naadamu (choć gra się w nią także poza świętem).
Naadam w Ułan Bator Uroczystość zaczyna się na placu Suche Batora, przed pomnikiem Czyngis-chana stojącym przy elewacji budynku parlamentu (Wielkiego Churału). W równo ułożonych rzędach stoi orkiestra wojskowa, zarówno w zwykłych mundurach, jak i ta kompanii honorowej, w kolorowych, tradycyjnych strojach. Delegacja kompanii honorowej idzie po schodach i wchodzi do budynku parlamentu, skąd bierze dziewięć białych buńczuków Czyngis-chana, symbolizujących pokój i czas świąteczny (na czas wojny były używane czarne – można je oglądać w muzeum w Ułan Bator). Gdy delegacja wychodzi z budynku, zaczyna grać orkiestra.