Zawodnicy w czasie walki nie stosują uderzeń, a sama walka pozbawiona jest brutalności. Przegrany rytualnie przechodzi pod wyprostowaną ręką zwycięzcy, a gest ten oznaczać ma, iż wygrany zawodnik bierze przegranego pod opiekę i że walka była czysta. Zwycięzca biegnie do buńczuków Czyngis-chana, okrąża je trzy razy wykonując rytualny taniec orła (dewech). Podczas niego udaje lot orła Garudy - mitycznego ptaka Wschodu. Na murawie stadionu jednocześnie odbywa się kilkanaście walk. Przegrani odpadają, wygrani zaś przechodzą do kolejnych rund (dawaa), których łącznie jest dziewięć. W ostatniej spotykają się tylko dwaj najlepsi siłacze turnieju. Kto w ciągu zawodów zwycięży pięć razy, ten otrzymuje tytuł Sokoła (Naczin). Siedem zwycięstw daje tytuł Słonia (Dzaan) a dziewięć - Lwa (Arslan). Najwyższym tytułem zaś jest „Niezwyciężony Tytan”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Naadam · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.