thumb|Uwodzenie Josufa, ilustracja Behzada do rękopisu Bustanu Sadiego. Herat, rok 1488. Biblioteka Narodowa w Kairze Ten patronat objawiał się przede wszystkim w dziedzinie tworzenia ilustrowanych książek, a do największych mecenasów należeli Iskandar Sultan (1405–1415), Szahruch, jego syn Bajsunkur i Husajn Bajkara. Przy okazji sporządzania edycji Szahname dla Bajsunkura ustalono jednolity tekst eposu, który został poprawiony dopiero w drugiej połowie XX wieku. Świadectwem rozkwitu ówczesnego malarstwa są m.in. dzieła Behzada, „niewątpliwie największego perskiego malarza miniaturzysty wszystkich czasów”. Wspaniałość timurydzkiej architektury za życia twórcy dynastii objawiła się przede wszystkim w mauzoleach, takich jak gigantyczny meczet Bibi-Chanum czy kompleks Gur-i Mir, w którym Timur został pochowany. Za czasów Szahrucha działał genialny architekt Kawamoddin, którego dziełem były m.in. meczet Gouharszad w Meszhedzie oraz kompleks masalla złożony z meczetu i madrasy na zachód od Heratu.