Los jednak zadrwił z hojności Paulusa – dwaj synowie, którzy mu pozostali, zachorowali i zmarli, pierwszy z nich pięć dni przed, drugi zaś trzy dni po triumfalnym pochodzie ojca wieńczącym zwycięstwo odniesione nad królem macedońskim Perseuszem w bitwie pod Pydną. W testamencie Paulus przekazał majątek synom, choć nie byli prawnie już Emiliuszami. Przy czym Scypion zrezygnował ze swojego udziału na rzecz starszego brata. Ze śmiercią Paulusa wygasła linia Emiliuszy Paulusów.
Potomkowie (Drzewo genealogiczne Emiliuszów Paulusów) Lucjusz Emiliusz Paulus Macedoński konsul 182 i 168 p.n.e. 1. Papiria Masonia 2. N.N. Emilia Paula Prima 1. Marek Porcjusz Katon Licinianus Kwintus Fabiusz Maksimus Emilianus adoptowany do rodu Fabiuszy; konsul 145 p.n.e. Publiusz Korneliusz Scypion Emilian Afrykański Młodszy adoptowany przez syna Scypiona Afrykańskiego Starszego Emilia Paula Sekunda 1. Kwintus Eliusz Tuberon N.N. Emiliusz Paulus ur. ok. 181, zm. 167 p.n.e. N.N. Emiliusz Paulus ur. ok. 176, zm. 167 p.n.e. Emilia Paula Tercja Marek Porcjusz Katon konsul 118 p.n.e. Gajusz Porcjusz Katon konsul 114 p.n.e. Kwintus Fabiusz Maksimus Allobrogik konsul 121 p.n.e. Kwintus Eliusz Tuberon konsul 117 p.n.e. Marek Porcjusz Katon pretor
Bibliografia
Kategoria:Emiliusze Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Urodzeni w III wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 160 p.n.e.