W latach 1893–1894 był rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego. Był także członkiem Akademii Umiejętności w Krakowie, Akademii Nauk w Petersburgu i w Pradze, a także członkiem honorowym Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu. Był członkiem Towarzystwa Przemysłowego Polskiego w Poznaniu w 1860 rokuPamiętnik Jubileuszowy Towarzystwa Przemysłowego w Poznaniu 1848-1923, Poznań 1923, s. 10..
Zmarł we Wrocławiu w 1909, został pochowany na Cmentarzu Osobowickim. Jego grób zniszczony przez Niemców po 1939 roku został staraniem Towarzystwa Miłośników Wrocławia w 1967 roku „rewindykowany”.
Z żoną Adaminą z Pawłowskich (zm. 1905 r) miał czworo dzieci: Romana (zm. 1888), Edwarda (zm. 1896), pianistkę Marię (zm. 1905) i nauczycielkę języka francuskiego Zofię.
Upamiętnienie mały|Grób prof. Władysława Nehringa na Cmentarzu Osobowickim