W 1941 roku przenieśli się do Waszyngtonu, a następnie do Ottumwy. Zaraz potem, Nixon jako porucznik US Navy, został wysłany na front II wojny światowej. W tym czasie, do 1944 roku Pat pracowała w San Francisco. Zaraz po wojnie, Nixon rozpoczął karierę polityczną. Jego żona wspierała go w kampanii wyborczej do Izby Reprezentantów, choć robiła to niechętnie. Początkowo była przeciwna przyjęciu nominacji wiceprezydenckiej dla męża, jednak ostatecznie ustąpiła. Gdy w 1952 roku Richard został oskarżony o przyjmowanie środków finansowych na kampanię od kalifornijskich biznesmenów, Pat zachęcała go, aby odparł oskarżenia i nie wycofywał się z polityki. Jako druga dama, starała się pozostawać w cieniu męża i skupiła się na prowadzeniu domu i wychowaniu dzieci. Unikała wówczas mediów, ale chętnie podróżowała. Odwiedziła łącznie 52 kraje, wizytując głównie szpitale, sierocińce i szkoły. Po porażce Richarda w wyborach prezydenckich w 1960 roku, Nixonowie zamieszkali w Beverly Hills. Po ośmiu latach, Partia Republikańska ponownie wysunęła Nixona jako kandydata na prezydenta. Po pokonaniu Huberta Humphreya, Nixonowie wprowadzili się do Białego Domu.