Unia Ewangelickich Zborów Waldensów i Metodystów we Włoszech, zwana Ewangelickim Kościołem Waldensów, Kościołem Waldensów () – Kościół protestancki konfesji ewangelicko-reformowanej powstały w XIX wieku w Królestwie Sardynii.
Od 1979 roku wspólnota ma charakter Kościoła ewangelicko-unijnego. Główny ośrodek religijny Unii Ewangelickich Zborów Waldensów i Metodystów we Włoszech, siedziba jego konsystorza oraz synodu znajduje się w miejscowości Torre Pellice.
Historia Wywodzi się z 13 zborów założonych w średniowieczu przez waldensów w alpejskiej, zachodniej części Piemontu, w niewielkim regionie zwanym Doliny Waldensów (Valli Valdesi). W 1532 wspólnoty waldensów sabaudzkich i piemonckich przyjęły na synodzie w Chanforan doktrynę kalwinizmu, i pomimo ciągłych prześladowań ze strony katolickich władców Sabaudii przetrwały w trudno dostępnych górskich dolinach Alp okres kontrreformacji. W 1848 na mocy edyktu tolerancyjnego króla Karola Alberta Sabaudzkiego waldensi z Piemontu uzyskali prawo do jawnego wyznawania swojej religii i zjednoczyli się oficjalnie w jeden Kościół, który przyjął nazwę Kościoła Waldensów. Po zjednoczeniu Włoch w 1861 waldensi zaczęli zakładać parafie na terenie całego Królestwa Włoch, a także w związku z falą emigracji Włochów za Ocean Atlantycki organizować swoje struktury kościelne w obydwu Amerykach.