mały|Radziecka przeciwbetonowa BetAB-500SzP mały|Przekrój niemieckiej bomby rakietowej z czasów II w. św. Bomba rakietowa – bomba lotnicza wyposażona w silnik rakietowy, dzięki któremu może rozwijać duże prędkości przy zrzucie jej z małej wysokości; po raz pierwszy bomb takich użyto w czasie II wojny światowej. Ich tor lotu jest bardziej prosty od zwykłych bomb pozbawionych napędu, z tego powodu używa się ich przeważnie do zwalczania czołgów, wszelkiego rodzaju umocnień fortyfikacyjnych, np. bunkrów''Encyklopedia techniki wojskowej'', Wydawnictwo MON, Warszawa, 1987, s. 67..
W czasie II wojny światowej Brytyjczycy skonstruowali taką bombę do przebijania grubych sufitów schronów niemieckich Ubootów. Ważyła ona 2041 kg (4500 funtów), z czego 226 kg (500 funtów) stanowił materiał wybuchowy (szelit). Zrzucana była z 6100 m (20 000 stóp), na wysokości 5000 stóp czujnik ciśnienia odpalał przyspieszacz rakietowy z 19 silników rakietowych o średnicy 76 mm każdy. Osiągała prędkość przewyższającą szybkość dźwiękuEdward Terrell. Admiralty Brief, George G. Harrap & Co. London, 1958, rozdział 15 "Rocket Bomb". Bomby te zrzucone na schron w IJmuiden przebiły strop o grubości 5,6 m (18,5 stopy)Edward Terrell. Admiralty Brief, George G. Harrap & Co. London, 1958, str.