Jeronim de Rada, wł. Girolamo de Rada (ur. 29 listopada 1814 we wsi Macchia w Kalabrii, zm. 28 lutego 1903) – albański pisarz, folklorysta, malarz i działacz narodowy.
Życiorys Pochodził z rodziny Arboreszów (albańskiej diaspory we Włoszech). Był synem księdza prawosławnego i nauczyciela Mikela de Rady, mieszkającego w rejonie Cosenzy i Mariany z d. Braile. J. de Rada uczył się w szkole św. Adriana w San Demetrio Corone. Zafascynowany albańską przeszłością swoich przodków, zaczął od wczesnych lat swojego życia zbierać materiały związane z folklorem albańskim. W październiku 1834 roku, zgodnie z życzeniem jego ojca, rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Neapolu, ale musiał je przerwać z powodu epidemii cholery. Głównym obszarem jego zainteresowań pozostał folklor i literatura. To właśnie w Neapolu, w 1836 roku J. de Rada opublikował pierwszy tomik poezji albańskiej, pod włoskim tytułem Poesie albanesi del secolo XV. Canti di Milosao, figlio del despota di Scutari (Poezja albańska od XV wieku. Pieśni Milosao, syna władcy Szkodry). W języku albańskim dzieło to jest znane jako: Këngët e Milosaos.