Bułgarski Związek Socjaldemokratyczny (bułg. Български социалдемократически съюз, BZS) – bułgarska partia polityczna założona w 1892 (według innych źródeł w 1893) przez socjaldemokratów o poglądach reformistycznych. W 1894 BZS połączył się z Bułgarską Partią Socjaldemokratyczną tworząc Bułgarską Robotniczą Partię Socjaldemokratyczną.
Historia W 1891 bułgarscy socjaldemokraci skupieni wokół Dimityra Błagojewa zorganizowali tzw. kongres buzłudżański, na którym zdecydowali o utworzeniu Bułgarskiej Partii Socjaldemokratycznej. Wkrótce po powstaniu partii wśród socjaldemokratów zarysowały się dwie frakcje ideologiczne. Grupa działaczy o poglądach marksistowsich, na czele z Błagojewem i Nikołem Gabrowskim, opowiadała się za powiązaniem ruchu socjalistycznego z robotniczym. Kierunek ten nie odpowiadał tzw. reformistom, którzy sprzeciwiali się natychmiastowemu włączeniu robotników w walkę polityczną uważając, iż należy kontynuować pracę nad budową ich świadomości klasy pracującejNotka biograficzna Sawy Mutafowa w portalu Bułgarskiej Partii Socjaldemokratycznej (bułg.).. Na czele frakcji reformistów stanęli: Janko Sakyzow, Sławi Bałabanow, Christian Rakowski, Sawa Mutafow i Konstantin Bozwelijew.