Susato był również utalentowanym kompozytorem. Wśród jego publikacji część stanowiła jego własne kompozycje, np. dwie księgi dydaktycznych chansons na 2 głosy z opcjonalnym basem, przeznaczone specjalnie dla młodych, niedoświadczonych śpiewaków. Był także płodnym kompozytorem muzyki instrumentalnej. Wiele z niej jest również dzisiaj wykonywanej i nagrywanej. Znany jest jako autor instrumentalnych cykli tanecznych, złożonych z typowych dla epoki Renesansu tańców jak galiarda, pawana, allemande i innych. Wydana w 1551 księga muzyki tanecznej Danserye zawiera popularne wówczas tańce, ale w artystycznym opracowaniu.
Jest prawdopodobne, że Susato zajmował się też od 1551 handlem instrumentami muzycznymi. Kilkakrotnie próbował nawiązać współpracę z innymi wydawcami, ale bezskutecznie.
Najpóźniej w 1558 do wydawnictwa Thielmana Susato dołączył jego syn, Jacob Susato. W 1561 przejął wydawnictwo, ale przed wczesną śmiercią w 1564, poprzedzającą śmierć ojca, zdążył wydać tylko jedną pozycję, Le premier livre de chansons Orlanda di Lasso. W rezultacie materiały nutowe zostały sprzedane w 1566 Christoferowi Plantin.