Początkowo pewne stanowiska znane dziś jako "epifenomenalizm" określano jako "automatyzm" czy też "teoria świadomego automatu". Wydaje się, że do filozofii i psychologii termin "epifenomenalizm" wprowadził William James w Zasadach psychologii (The Principles of Psychology, 1890), który wprawdzie użył go tylko raz, poza tym posługując się terminami dawniejszymi. Być może James przejął go z medycyny — w wieku XIX w medycynie posługiwano się terminem "epifenomen" na określenie takiego objawu towarzyszącego chorobie, który nie warunkuje jej przyczynowo.
Liczne opracowania, w tym pochodzących z początku XX wieku (np. artykuł Psychology w Encyclopedia Britannica, 1902) podają, że terminem "epifenomen" posługiwał się wyrażający poglądy mieszczące się w obrębie epifenomenalizmu Thomas Henry Huxley, czy też nawet, że wprowadził on do filozofii sam termin "epifenomenalizm" (np. W. McDougall, Body and Mind. A History and Defense of Animism, 1911). William Robinson nie odnalazł jednak owych terminów ani w poświęconej tym zagadnieniom pracy Huxleya z 1874, ani w ogóle w żadnych jego pracach. Istnieje wiele późnodziewiętnastowiecznych prac filozoficznych jasno wyrażających stanowisko epifenomenologiczne, żadna z nich jednak (prócz Jamesa) nie posługuje się terminem "epifenomenalizm".