Hjalmar Karl Bergström (ur. 19 stycznia 1907 w Lövön, zm. 30 marca 2000 w Umeå) – szwedzki biegacz narciarski, czterokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera Igrzyska olimpijskie w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku były pierwszymi i zarazem ostatnimi w jego karierze. W swoim jedynym starcie na tych igrzyskach, w biegu na 50 km techniką klasyczną zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal ze swoim rodakiem Nilsem-Joelem Englundem.
W 1929 roku wystartował na mistrzostwach świata w Zakopanem zdobywając brązowy medal w biegu na 17 km. Lepsi od niego okazali się jedynie dwaj Finowie: zwycięzca Veli Saarinen oraz drugi na mecie Anselm Knuuttila. Na tych samych mistrzostwach był szósty w biegu na 50 km stylem klasycznym. Cztery lata później, podczas mistrzostw świata w Innsbrucku osiągnął największy sukces w swojej karierze wspólnie Perem-Erikiem Hedlundem, Nilsem-Joelem Englundem i Svenem Utterströmem zdobywając złoty medal w sztafecie 4 × 10 km. Był to debiut tej konkurencji na mistrzostwach świata, więc Szwedzi zostali pierwszymi mistrzami świata w historii.