Kuteli był jednym z założycieli Albańskiego Związku Pisarzy i współpracownikiem czasopisma Bota e Re (Nowy Świat).
W 1947 Kuteli wyjechał wraz z oficjalną delegacją albańską do Jugosławii, gdzie spotkał się z Ivo Andriciem, ale także wyraził swoje negatywne stanowisko wobec przejęcia Kosowa przez Jugosławię. Podobne stanowisko wyraził wcześniej w utworze Poem kosovar (Wiersz o Kosowie), wydanym w 1944. Sytuację Kuteliego pogorszył dodatkowo jego sprzeciw wobec propozycji unii celnej i monetarnej Albanii z Jugosławią. Po powrocie z Jugosławii, 16 maja 1947 został aresztowany i skazany na 15 lat więzienia. W latach 1947–1949 odbywał karę w obozie pracy k. Korczy, gdzie pracował przy osuszaniu bagien w rejonie Maliq. W tym czasie próbował popełnić samobójstwo. Po zerwaniu Albanii z Jugosławią został zwolniony z więzienia. Powrócił do Tirany, ale jako politycznie podejrzany mógł pracować tylko jako tłumacz w czasopiśmie Zëri i Popullit, a następnie w wydawnictwie Naim Frashëri. Dzięki tłumaczeniom Kuteliego albańscy czytelnicy mogli poznać dzieła Gorkiego, Aleksieja Tołstoja, Paustowskiego i Ostrowskiego, ale także dziewiętnastowiecznych pisarzy rosyjskich Turgieniewa, Gogola i Sałtykowa-Szczedrina.