Jacek Bednarek (ur. 10 maja 1944 w Bydgoszczy, zm. 29 kwietnia 1990 tamże) – polski kontrabasista jazzowy i filharmoniczny, kompozytor.

Działalność muzyczna Muzyką interesował się już od dziecka – uczył się grać na fortepianie i akordeonie, a w Liceum Muzycznym – na trąbce. Ostatecznie jednak szkołę tę ukończył w klasie kontrabasu. Już w szkole średniej zainteresował się jazzem.

Podczas nauki w liceum związał się z bydgoskim klubem „Salamandra” i zaczął grać z jego muzykami: Bogdanem Ciesielskim (piano), Andrzejem Przybielskim (trąbka), Ryszardem Gromkiem (perkusja) i Zdzisławem Szczuraszkiem (klarnet). Potem – w 1963 roku – założył własny zespół. Wystąpił z nim na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu w roku 1964. Zdobył na nim wyróżnienie w kategorii „solista”, a dwa lata później (1966) na tym samym festiwalu I Nagrodę otrzymał cały zespół (trio Od Nowa w składzie: J. Bednarek, flecista Henryk Łysiak, perkusista Janusz Trzciński), a sam Bednarek zdobył II Nagrodę Indywidualną.

W tym czasie był on też muzykiem Filharmonii Pomorskiej, od 1965 – koncertmistrzem Opery Bydgoskiej.