Theodor Wundt (ur. w 1858 r., zm. 15 sierpnia 1929 r. w Monachium) – zawodowy żołnierz, oficer armii pruskiej, następnie niemieckiej (doszedł do rangi generała). Jednocześnie znakomity alpinista niemiecki, który odegrał dużą rolę w dziejach taternictwa zimowego.
Działalność alpinistyczna Wspinał się latem w Alpach (zwłaszcza w Dolomitach) i w Tatrach (1882 r.). Z zimą wysokogórską zapoznał się po raz pierwszy podczas swego drugiego pobytu w Tatrach, w kwietniu 1884 r. Wraz z przewodnikiem Jakubem Horvayem z Nowej Leśnej dokonał wówczas pierwszego wejścia zimowego na Rysy (od Popradzkiego Stawu przez Wagę) oraz na Krywań. Był też na Sławkowskim Szczycie, a także przeszedł przez Przełęcz pod Kopą i Polski Grzebień. Próba wejścia na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem i atak na Wysoką nie powiodły się.
Trzecia wyprawa tatrzańska Wundta miała miejsce w grudniu 1891 r. Najpierw samotnie dokonał pierwszego wejścia zimowego na Skrajną Basztę, Pośrednią Basztę i Osterwę. Następnie, znowu z Jakobem Horvayem, dokonał pierwszego wejścia zimowego na Łomnicę i Lodowy Szczyt. Na wszystkich wycieczkach z Horvayem prowadzącym był Wundt.