Małe tunele mogą mieć turbiny napędzane silnikami elektrycznymi jednak w dużych tunelach bardziej wydajne okazują się silniki turbinowe.
Powietrze opuszczające wentylator jest zazwyczaj burzliwe (ruch turbulentny) przez co jego wykorzystanie nie dawałoby wyników bliskich opływowi rzeczywistemu (w przypadku gdy badany obiekt porusza się w powietrzu bez turbulencji). Dlatego też wentylator jest umieszczony z dala od modelu, a w przestrzeni między nimi umieszczone są odpowiednie stabilizatory. Aby przepływ był jak najbardziej liniowy przekrój kanału zazwyczaj jest kołowy a ścianki gładkie, co niweluje niekorzystne działanie lepkości. Mimo tych działań wyniki otrzymywane w tunelach nieco odbiegają od otrzymywanych w rzeczywistości co zmusza do ustalania pewnych współczynników korekcyjnych. Dotyczy to np. sytuacji gdy model zawieszony jest na linkach i należy zniwelować ich oddziaływanie.