thumb|260px|Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan – grób W. Wilczyńskiego Wacław Wilczyński (ur. 31 lipca 1923 w Warszawie, zm. 23 grudnia 2008 w Poznaniu) – polski profesor nauk ekonomicznych, uczeń Edwarda Taylora, członek PZPR w latach 1948–1981Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL, materiały Służby Bezpieczeństwa (1967–1987), wybór, wstęp i opracowanie: Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, t. I, Warszawa 2009, s. 373..
Życiorys Jego ojciec Wacław był pracownikiem Banku Polskiego, w latach 30. zastępcą Dyrektora Polskiej Kasy Rządowej w ówczesnym Wolnym Mieście Gdańsku W czasie wojny podharcmistrz Szarych Szeregów i oficer Armii Krajowej. W 1943 w tajnym Liceum Ziem Zachodnich zdał maturę. W 1948 roku ukończył Akademię Handlową w Poznaniu. Pracę doktorską „Ewolucja teorii konkurencji” obronił 30 czerwca 1959. W 1963 habilitował się na podstawie rozprawy „Rynek sprzedawcy i rynek nabywcy a optymalne wykorzystanie zasobów” w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Pod koniec lat sześćdziesiątych wykładał na katolickim uniwersytecie w Leuven (Belgia). W 1970 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk ekonomicznych, a w 1976 prof. zwyczajnego. Na przełomie lat 70. i 80. był konsultantem w zespole reformatorskim Leszka Balcerowicza. Po ogłoszeniu stanu wojennego wystąpił z PZPR.