Jesienią 1945 przeprowadzono pierwsze powojenne wybory do Zgromadzenia Narodowego, które zakończyły się zwycięstwem Frontu Ojczyźnianego. Na czele nowego rządu ponownie stanął Georgijew. 15 września 1946 rząd rozpisał referendum na temat likwidacji monarchii i wprowadzenia ustroju republikańskiego (bułg.). W głosowaniu naród bułgarski opowiedział się za propozycją zmiany ustrojowej. W celu uchwalenia nowej konstytucji w 1947 przeprowadzono wybory do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego, w których kandydaci Frontu Ojczyźnianego zdobyli ponad 70% mandatów i utworzyli swój trzeci rząd, którego premierem został Georgi Dimitrow. Po połączeniu w tym samym roku Bułgarskiej Robotniczej Partii Socjaldemokratycznej i Koła Politycznego „Zweno” z Bułgarską Partią Robotniczą (komuniści), Front Ojczyźniany istniał w ciągu następnych dziesięcioleci jako koalicja między BPK i Bułgarskim Ludowym Związkiem Chłopskim. Ponieważ dominującą rolę odgrywali w niej komuniści, dla określenia rządów sprawowanych przez Front używa się określenia system jednopartyjny.