Karol Rudolf Vetter (ur. 17 kwietnia 1810 w Poznaniu, zm. 8 grudnia 1883 w Lublinie) – polski przemysłowiec i piwowar, założyciel browaru i destylarni Vetterów w Lublinie
Syn Ernesta i Katarzyny Vetterów. Pochodził z niezamożnej rodziny ewangelików reformowanych wywodzącej się z Leszna. Był dalekim krewym pastorów Karola Bogumiła i Augusta Karola Diehlów.
W 1829 roku zamieszkał w Warszawie, gdzie praktykował w jednym z browarów. Po zakończeniu powstania listopadowego przeprowadził się na Lubelszczyznę. W 1835 roku założył w Zawieprzycach wytwórnię porteru i likierów. W 1844 roku za okazyjną cenę kupił zabudowania dawnego kościoła św. Kazimierza i klasztoru reformatów w Lublinie i założył w jego miejscu najpierw destylarnię wódek, a potem browar.
Odniósł szybko sukces dzięki produkcji zdobywającego coraz większe uznanie piwa dolnej fermentacji. W ciągu kilku lat rozbudował i zmodernizował swoje zakłady cały czas je unowocześniając. Na początku lat 80. XIX wieku jego przedsiębiorstwo należało do największych wytwórni alkoholi na Lubelszczyźnie. thumb|240px|Grób Karola Rudolfa i Augusta Karola Vettera Karol Rudolf Vetter aktywnie udzielał się w Lubelskim Towarzystwie Dobroczynności. Był także aktywnym członkiem lubelskiego zboru kościoła ewangelicko-reformowanego.